Ontstaan vanuit een behoefte
In de jaren negentig was een van de oprichters van Stimulanz partner bij een trainingsorganisatie en detacheringbedrijf. In die tijd was elke organisatie met personeel verplicht aangesloten bij een arbodienst. Het detacheringbedrijf nam verzuim vanaf de eerste dag serieus. Maar de arbodienst bood hiervoor geen diensten aan. Het bedrijf besloot daarom zelf het verzuim aan te pakken. Geen geringe opgave, zo bleek al snel. Het vereist het vrijmaken van capaciteit. Anders wint de druk van de dagelijkse werkzaamheden het namelijk van de belangrijke en acute verzuimtaak. Urgent gaat boven belangrijk.Kennismaking met arbeidsdeskundigen
Van meet af aan was het principe ‘gelijke monniken gelijke kappen’ het uitgangspunt. Het bedrijf trainde mensen om hen een betere kans te bieden op de arbeidsmarkt. Zij kwamen doorgaans via het UWV en hadden dan een arbeidsdeskundige achter zich staan. Waar de traditionele arbodienst bij verzuim van de cursisten de eerste twee weken geen actie ondernam, daar hielp de arbeidsdeskundige wel snel en doortastend. Met als resultaat een aanzienlijk korter verzuim. Hier werd de basis gelegd voor het feit dat Stimulanz werkt met geregistreerde en gecertificeerde arbeidsdeskundigen. Zij brengen als geen ander belasting en belastbaarheid bij elkaar.Dalend verzuim
Deze nieuwe werkwijze begon zijn vruchten af te werpen: het verzuim daalde aanzienlijk. De aanpak werd ook interessant voor andere organisaties, naast de bestaande en verplichte arbodienst. Zo groeide een bedrijf waaruit in 2005, met de liberalisering van de arbomarkt, Stimulanz ontstond.|
|
